1. کارکرد روش های پیش بینی تکرار جرم در اعطای آزادی مشروط

مهری برزگر؛ حسین غلامی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 9-36

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.24492.1477

چکیده
  پیش بینی تکرار جرم، بخشی از مطالعات جرم شناسی است که دارای کابردهای فراوان در تصمیم‌گیری های قضایی نسبت به فرد محکوم می‌باشد. مهم ترین این تصمیم گیری ها، در مورد آزادی مشروط است که بر این پیش فرض بنا شده که فرد محکوم در طی دوران محکومیت، رفتار مناسبی از خود نشان داده و پس از آزادی زودهنگام از زندان مرتکب جرم نخواهد شد. در برخی کشورها ...  بیشتر

2. مطالعه سنجشی جنین‌آزاری در سامانه کیفری ایران و ایالات متحده آمریکا

سید مصطفی مشکات

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 37-65

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.24029.1465

چکیده
  در مقطع کنونی و با التفات به پیشرفت‌های علم پزشکی، مقوله حمایت از سلامت جنین بیش از هر زمان دیگری مطمح‌نظر کنشگران عرصه سلامت و تقنین قرار گرفته است؛ به این مناسبت، جنین‌آزاری صرفاً در قالب خشونت فیزیکی جای نمی‌گیرد و بلکه بسیاری از رفتارهای خطرسازی که در دوران بارداری از جانب فرد حامل جنین صورت می‌گیرد را شامل می‌شود که حسب‌مورد ...  بیشتر

3. معیار مسئولیت کیفری ناشی از عمل غیر در نظام کیفری ایران و مصر

حمید محمدی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 67-95

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.22857.1435

چکیده
  مسوولیت کیفری، حاصل نمی‌شود مگر به دو شرط: 1- داشتن قدرت تشخیص 2- داشتن اراده آزاد. فقدان هر یک از این دو مانع مسوولیت کیفری است، و لذا قدرت تشخیص و اراده دو شرط اساسی مسوولیت کیفری است. در نظام کیفری ایران، مسوولیت کیفری زمانی محقق می‌شود، که فرد حین ارتکاب جرم، عاقل، بالغ و مختار باشد. در نظام کیفری مصر، اصل بر شخصی بودن مجازات است و ...  بیشتر

4. مطالعه تطبیقی جرم غیرعمدی در حقوق ایران و فرانسه

محمود روح الامینی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 97-130

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.20006.1373

چکیده
  بیشتر نویسندگان در تبیین مفهوم جرائم غیرعمدی بر عنصر روانی این جرائم تمرکز نموده‌اند و توجه چندانی به عنصر مادی و قانونی آن‌ها ننموده‌اند. این بی‌توجهی سبب خلط عنصر روانی جرائم غیرعمدی با عنصر مادی و قانونی آن‌ها شده است. همچنین نویسندگان یادشده بین جرائم غیرعمدی مطلق و جرائم غیرعمدی مقید به نتیجه هیچ تفکیکی قائل نشده‌اند. این ...  بیشتر

5. نظام عدالت کیفری و مسئولیت نقض موازین حقوق بشر و حقوق بشردوستانه توسط شرکت های تجاری

پوریا عسکری

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 131-162

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2019.24245.1467

چکیده
  شرکت های تجاری، بعضا برای سودجویی بیشتر به مواردی از نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه مبادرت می کنند که این مساله آنچنان که باید در نظام های کیفری ملی و بین المللی مورد توجه نبوده و در نتیجه قربانیان این جنایات چاره ای جز توسل به راهکارهای قضایی غیرکیفری برای جبران خسارت ندارند؛ راهکاری هایی که اغلب چندان بازدارنده نیستند و موجبات رضایت ...  بیشتر

6. دفاع مقابله به مثل از منظر رویه محاکم کیفری بین المللی

نادیا باقری؛ مجتبی جانی پور؛ مهین سبحانی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 163-196

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.1474501266

چکیده
  چکیده؛ مقابله به مثل برگردان اصطلاح لاتین «تو نیز هم» است. این اصطلاح بدین معناست که «شما نباید مرا مجازات کنید، چراکه شما نیز مرتکب همان جرم شده‌‌اید». این دفاع نخستین بار در خلال محاکمات نورنبرگ در پروندة دریاسالار داتیتز به صورت ضمنی مورد پذیرش قرار گرفت. مبنای اصلی این استدلال دکترین دستان پاک است که به موجب آن «اگر ...  بیشتر

7. حمایت از منافع عمومی حقوق کیفری؛ مطالعه تطبیقی ایران و برخی کشورها

محمود صابر؛ محمدجعفر حبیب زاده؛ امین آقایی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 197-224

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2019.17958.1337

چکیده
  افراد جامعه بزه دیدگان واقعی جرایم علیه منافع عمومی محسوب می شوند و بدون شک حمایت کیفری از منافع عمومی به مثابه حمایت از افراد جامعه است. با این وجود موضوع بزه دیدگی در جرایم علیه منافع عمومی از مسائل بحث برانگیز نظری وعملی است؛ زیرا از یک سو آثار این جرایم با گذشتِ مدت زمان طولانی نمایان می شود و عموماً فاقد بزه دیده مستقیم هستند و ...  بیشتر

8. قانون جزای عرفی و نقش آن در شکل‌گیری حقوق کیفری ایران

مهدی صبوری پور؛ ایرج خلیل زاده

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 225-255

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.23577.1451

چکیده
  قانون جزای عرفی (1295. ش)، اولین قانون‌نامه ماهوی در تاریخ تحولات حقوق کیفری ایران می‌باشد. اهمیت این قانون که حدود 38 سال بعد از قانون نامه کنت (1258. ش) تنظیم شد این است که همچون قانون کنت زیر بنای قانون‌های مجازات بعد از خود در ایران را تشکیل می‌دهد. این قانون از حیث تقسیم‌بندی نوین جرایم، مجازات‌ها و تفصیلی که نسبت به قانون کنت داشته ...  بیشتر

9. واکنش کیفری در برابر نافرمانی مدنی

علیرضا تقی پور؛ فاطمه متقی

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 257-286

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2019.23761.1454

چکیده
  قدرت و آزادی، دو مقوله‌اند که همواره در تقابل با یکدیگر قرار دارند. قدرت‌طلبان با تأکید بر قانون‌مداری، به دنبال بسط سلطه خود بر شهروندان هستند و شهروندان از طُرُق گوناگون درپی افزایش آزادی خویش‌اند. هنگامی که قوانین، ناعادلانه تلقی شوند و راه-های قانونی برای تغییر آن به نتیجه نرسد مرتکبین با انجام نافرمانی مدنی به صورت عامدانه، ...  بیشتر

10. تحلیلِ فرایندهایِ تحصیل اقرار نادرست در مرحله تحقیقات پلیسی

جمشید غلاملو

دوره 7، شماره 24 ، پاییز 1397، صفحه 287-318

http://dx.doi.org/10.22054/jclr.2018.31022.1656

چکیده
  اقرار دلیل سنّتی و رایج برای اثبات مجرمیت بوده و فرض بر این است که انسانِ عاقل به ضرر خودش اقرار نمی‌کند. بااین‌وجود، در برابر این پیش‌فرض واقعیتی وجود دارد که برخی متهمان به جرم مرتکب نشده اقرار می‌کنند. گاهی متهمی که در پلیس اقرار کرده با حضور نزد بازپرس، اتهام را انکار و اقرار را تکذیب می‌کند. به‌نظر نمی رسد این تغییر دیدگاه از ...  بیشتر