ضوابط حاکم بر کاربرد مصلحتِ‌دینی در سیاستگذاری‌های جنایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه حقوق، دانشکده علوم و فنون انتظامی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران

2 گروه حقوق، دانشکده علوم و فنون انتظامی، دانشگاه علوم انتظامی امین

چکیده

استناد به مصلحت در سیاستگذاری جنایی همواره از موضوعات چالشی میان فقها و حقوقدانان تلقی شده است. علیرغم تمام ایراداتی که توسط مخالفان حجیت و کاربرد مصلحت در امور فقهی و حقوقی اقامه گردیده ولیکن ضرورت استناد به آن البته در پرتو ضوابط شرعی و عقلی در لزوم رعایت مصالح و مقتضیات زمان و مکان و در صدور احکام و تدوین قوانین ضمن از بین بردن محجوریت اسلام و کاهش شبهه تحجّر و تصلّب دینی در عدم تامین نیازهای ضروری انسان، باعث فتح بابی ضابطه‌مند در تجدیدنظر در موضوعات مستحدثه خواهد شد. بنابراین ضرورت دارد تا با توجه به حساسیت‌های موجود درباره کاربرد مصلحت در امور کیفری که مستقیما با حقوق بنیادین افراد رابطه دارد، ضوابط استناد به آن در مصلحت‌انگاری در ابعاد مختلف سیاست جنایی تبیین گردد. یافته‌های این مقاله که با روش توصیفی و تحلیلی تهیه شده بیان می‌دارد که قلمرو کاربرد مصلحت را نبایستی صرفا منحصر به نوع خاصی از احکام مانند تعزیرات دانست بلکه به دلیل تبعیت تمام احکام از مصالح و مفاسد نفس‌الامری، در تمام احکام جاری و ساری خواهد بود ولیکن این جریان منطبق با قواعد و ضوابط کلی عقلی و شرعی و تحت ضوابطی خواهد بود که در این مقاله احصا گردیده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

ضوابط حاکم بر کاربرد مصلحتِ‌دینی در سیاستگذاری‌های جنایی

نویسندگان [English]

  • Mohsen Rezaee 1
  • Mohamad Mirzaee 2
1 fff
2 tt
چکیده [English]

استناد به مصلحت در سیاستگذاری جنایی همواره از موضوعات چالشی میان فقها و حقوقدانان تلقی شده است. علیرغم تمام ایراداتی که توسط مخالفان حجیت و کاربرد مصلحت در امور فقهی و حقوقی اقامه گردیده ولیکن ضرورت استناد به آن البته در پرتو ضوابط شرعی و عقلی در لزوم رعایت مصالح و مقتضیات زمان و مکان و در صدور احکام و تدوین قوانین ضمن از بین بردن محجوریت اسلام و کاهش شبهه تحجّر و تصلّب دینی در عدم تامین نیازهای ضروری انسان، باعث فتح بابی ضابطه‌مند در تجدیدنظر در موضوعات مستحدثه خواهد شد. بنابراین ضرورت دارد تا با توجه به حساسیت‌های موجود درباره کاربرد مصلحت در امور کیفری که مستقیما با حقوق بنیادین افراد رابطه دارد، ضوابط استناد به آن در مصلحت‌انگاری در ابعاد مختلف سیاست جنایی تبیین گردد. یافته‌های این مقاله که با روش توصیفی و تحلیلی تهیه شده بیان می‌دارد که قلمرو کاربرد مصلحت را نبایستی صرفا منحصر به نوع خاصی از احکام مانند تعزیرات دانست بلکه به دلیل تبعیت تمام احکام از مصالح و مفاسد نفس‌الامری، در تمام احکام جاری و ساری خواهد بود ولیکن این جریان منطبق با قواعد و ضوابط کلی عقلی و شرعی و تحت ضوابطی خواهد بود که در این مقاله احصا گردیده است.

کلیدواژه‌ها [English]

  • مصلحت
  • سیاست‌کیفری
  • ضوابط‌شرعی
  • ضوابط‌ عقلی